*Porady: pielęgnacja *Tekst przeczytasz w: 3 minuty *Autor: dr Anna Skwarek

Z wiekiem skóra przechodzi szereg zmian, które mają bezpośredni wpływ na jej strukturę, funkcje i ogólny wygląd. Jednym z najczęstszych problemów związanych z procesem starzenia się skóry jest utrata jej odpowiedniego nawilżenia, która staje się coraz bardziej widoczna wraz z upływem lat. To konsekwencja zmian w zakresie funkcjonowania komórek skóry oraz jej przydatków.

Spadek aktywności gruczołów łojowych, zmniejszenie produkcji kwasu hialuronowego, osłabienie bariery ochronnej skóry, ścienczenie naskórka i jego warstwy rogowej oraz utrata zdolności do zatrzymywania wody w naskórku prowadzą do postępującej suchości. Skóra staje się mniej nawilżona, cieńsza i bardziej podatna na działanie szeregu czynników zewnętrznych. W efekcie traci swoją elastyczność, staje się bardziej wrażliwa i może pojawić się uczucie ciągłego napięcia oraz szorstkości a nawet świądu. Zjawisko to jest sygnałem osłabienia naturalnych mechanizmów ochronnych skóry, które są kluczowe dla jej zdrowia i prawidłowego funkcjonowania. Zrozumienie mechanizmów tego procesu jest kluczowe, by skutecznie przeciwdziałać problemowi suchej skóry.

Na samym początku warto zrozumieć, jak ważną rolę w utrzymaniu nawilżenia skóry odgrywa jej bariera ochronna czyli tzw. płaszcz hydrolipidowy. Ta zewnętrzna warstwa, składająca się z lipidów, pełni funkcję ochronną, tworząc na powierzchni skóry swoisty „płaszcz”, który zapobiega nadmiernej utracie wilgoci. U młodszych osób bariera ta najczęściej ma prawidłową strukturę i skutecznie chroni skórę przed nadmiernym odparowaniem wody z jej głębszych warstw. Z wiekiem, jednak, wiele różnych procesów prowadzi do jej osłabienia, co skutkuje zwiększoną przeznaskórkową czyli transepidermalną utratą wody (TEWL).

Jednym z pierwszych procesów związanych z osłabieniem bariery ochronnej skóry jest spadek produkcji sebum przez gruczoły łojowe. Zaczyna się około czterdziestego roku życia, osiągając swój szczyt w okresie menopauzy. Estrogeny stymulują gruczoły łojowe, których wydzielina buduje część lipidową płaszcza ochronnego skóry a ich niedobór w okresie menopauzy zmniejsza produkcję sebum prowadząc do dysfunkcji płaszcza hydrolipidowego. Gruczoły łojowe, które w młodszej skórze odpowiadają za produkcję naturalnych lipidów, stopniowo tracą swoją aktywność. Sebum ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowej funkcji bariery lipidowej, chroniąc skórę przed niekontrolowaną utratą wody. Kiedy produkcja sebum maleje, skóra staje się bardziej sucha. Zredukowana ilość naturalnych tłuszczów prowadzi do zniszczenia struktury bariery ochronnej, co skutkuje szybszym odparowywaniem wody nasilając suchość skóry. Powstaje błędne koło a skóra staje się coraz bardziej sucha, wrażliwa, podrażniona, zaczerwieniona, szorstka i swędząca.

Kolejnym istotnym czynnikiem wpływającym na rozwój suchej skóry jest zmniejszenie NMF, czyli naturalnego czynnika nawilżającego (Natural Moisturizing Factor). Jest on odpowiedzialny za utrzymywanie wilgoci w skórze. NMF składa się z różnych substancji – produktów przemiany materii komórek naskórka, w tym z aminokwasów, kwasu mlekowego, mocznika i innych cząsteczek, które mają zdolność wiązania wody i jej zatrzymywania w naskórku. Niestety z wiekiem produkcja NMF w skórze zaczyna spadać. Dzieje się tak z kilku powodów. Przede wszystkim w wyniku uszkodzenia struktury naskórka, zmniejszenia liczby komórek, jak również przez zmiany w samych komórkach prowadzące do zwolnienia ich metabolizmu oraz ilości powstających metabolitów. W wyniku tego spada zdolność skóry do utrzymywania odpowiedniego poziomu wilgotności, co prowadzi do jej wysuszenia i wtórnej utraty elastyczności.

W kontekście zmian związanych z suchością skóry, nie można pominąć również wpływu hormonów. U kobiet w okresie menopauzy następuje gwałtowny spadek poziomu estrogenów, co ma bezpośredni wpływ na skórę. Estrogeny są odpowiedzialne za produkcję kwasu hialuronowego, który jest kluczowy dla nawilżenia skóry. Jego cząsteczki wiążą i zatrzymują duże ilości wody w skórze. Poziom kwasu hialuronowego w skórze zmniejsza się w następstwie zmniejszonej syntezy estrogenów a skóra staje się cieńsza i gorzej nawilżona. To kolejny mechanizm, który przyczynia się do problemu suchej skóry obserwowanej w miarę starzenia się organizmu.

Spadek produkcji kwasu hialuronowego ma również wpływ na ilość wody w skórze, ponieważ kwas ten wiąże wodę, działając niczym gąbka. Bez odpowiedniego poziomu kwasu hialuronowego skóra nie tylko traci nawilżenie, ale również staje się mniej elastyczna i bardziej podatna na tworzenie zmarszczek. Dodatkowo, zmniejszenie ilości kolagenu i elastyny, które odpowiadają za jędrność i sprężystość skóry, powoduje, że skóra staje się mniej odporna na uszkodzenia mechaniczne i bardziej podatna na utratę wilgoci.

Dzięki mikrokrążeniu krew dostarcza skórze niezbędnych składników odżywczych i tlenu, które pomagają w jej regeneracji i utrzymaniu prawidłowego poziomu nawilżenia. Jednak z wiekiem proces ten również ulega osłabieniu. Zmniejszona cyrkulacja krwi sprawia, że skóra otrzymuje mniej składników odżywczych, co negatywnie wpływa na jej kondycję. Niedostateczne zaopatrzenie w składniki odżywcze i tlen prowadzi do pogorszenia struktury skóry, co tylko pogłębia problem jej wysuszenia.

Dodatkowo, zmiany w strukturze skóry związane z uszkodzeniami DNA, stresem oksydacyjnym spowodowane na przykład długotrwałą ekspozycją na promieniowanie UV, również wpływają na jej nawilżenie. Wzrost ilości wolnych rodników, które powstają w wyniku działania promieniowania UV, prowadzi do zwyrodnienia włókien kolagenowych i elastynowych oraz do uszkodzenia bariery ochronnej skóry. Konsekwencją tego zjawiska jest zmniejszona zdolność skóry do utrzymywania odpowiedniego poziomu nawilżenia. Wilgotność skóry zależy również od jej zdolności do odbudowy komórek. Z wiekiem, z racji spadku stężenia hormonów, proces ten staje się coraz mniej efektywny, a skóra traci zdolność do prawidłowej regeneracji.

Sucha skóra pojawiająca się z wiekiem jest więc wynikiem wieloaspektowych zmian na poziomie biologicznym skóry. Spadek produkcji sebum, zmniejszenie poziomu NMF, osłabienie struktury skóry na skutek zmniejszonej produkcji kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego, a także zaburzenia mikrokrążenia skóry i uszkodzenia DNA pod wpływem promieniowania UV i wolnych rodników to  czynniki, które współdziałając ze sobą, prowadzą do stopniowego odwodnienia i suchości skóry oraz  utraty jej naturalnej zdolności do regeneracji i ochrony przed czynnikami zewnętrznymi. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczem do opracowania skutecznych strategii pielęgnacyjnych, które mogą pomóc w walce z suchą skórą, zwiększając jej nawilżenie i przywracając jej młodszy wygląd.

Twoim problemem jest sucha skóra?

Zapraszam do kontaktu lub na konsultację!

Zapraszam na zabiegi nawilżające skórę!

Redermalizacja

https://www.znanylekarz.pl/anna-skwarek-2/lekarze-wykonujacy-zabiegi-medycyny-estetycznej/warszawa

#suchaskóra #suchaskora #manopauza #skóraamenopauza #wilgotnośćskóry #nawilżenieskóry #jaknawilżyćskóre #kwashialuronowy #mezoterapia #pielęgnacjasuchejskóry #nawilżanieskóry #estrogeny #suchacera #skórapodrażniona #naczynka #trądzikróżowaty #skórawrażliwa #skorawrazliwa #szorstkaskóra #szorstkośćskóry #polinukleotydy #aminokwasy #kwasbursztynowy #skórasucha